Mees begon als 11-jarige op LOS. Nu is ze 17 jaar en klaar voor haar vervolgstap. Na de zomervakantie gaat ze naar De Rooi Pannen voor de opleiding Leisure & Events. Ze geeft een inkijkje in haar tijd bij LOS.
“Ik kwam vijf en een half jaar geleden naar LOS omdat ik in het reguliere onderwijs te veel stress kreeg. Ik kon daar niet leren en was er ongelukkig. Ik kwam niet meteen na de eerste kennismaking en eerste snuffeldagen al naar LOS, maar een tijdje later kon ik wel de overstap maken. Toen was ik er al een beetje aan gewend en ging de overstap heel fijn. Ik heb dat als iets heel moois ervaren; bij LOS merkte ik dat ik de stress kon loslaten.
Toch was het ook niet altijd heel gemakkelijk. Alles is nieuw, je moet nieuwe vrienden maken en omdat bij LOS alles uit jezelf moet komen is het wel wennen! Het zelf invullen van je dag, zelf plannen, is het moeilijkste bij LOS. Het leukste aan LOS is dat iedereen elkaar kent en je kan overal bij iedereen en bij elke activiteit aanhaken.
Een LOS-dag is altijd anders, maar ook wel een beetje hetzelfde. Ik kom meestal rond 9 uur binnen, meld me aan en ga dan meestal in de keuken zitten om te bedenken wat ik wil doen. Ik hou van bakken, koken, knutselen, met vrienden dingen doen. Nu heb ik soms wel dagen dat ik me verveel, maar ik weet dat ik er zelf iets van moet maken. Dus ik ga dan bijvoorbeeld brownies maken, poolen, volleyballen, springen op de trampoline of iets knutselen in het atelier. Koken en bakken doe ik het liefst. Vrijdags hebben we ook kookles van Alex, een oud-leerling van LOS.
Als secretaris van de LOS Kring heb ik veel geleerd. Bijvoorbeeld om tegen een groep mensen praten. En ik heb geleerd dat mijn mening er mag zijn en dat ik die kan uiten. Mijn spelling was niet helemaal je-van-het, en als secretaris moest ik de besluiten opschrijven en daarna ook nog intypen op de computer. Dat was een hele struggle, maar met hulp lukte dat en daarna wist ik wel hoe ik het moest schrijven.
Na de zomervakantie ga ik starten met de opleiding Leisure & Events bij De Rooi Pannen. Daarom heb ik de laatste tijd ook weer rekenen en taal opgepakt samen met een begeleider. Mijn ouders vroegen ook of ik daar wel toegelaten zou worden, of ik wel kon laten zien dat ik bij LOS voldoende geleerd had. Maar bij het samen doornemen van de boeken en de verschillende onderwerpen bleek ik bijvoorbeeld met rekenen heel veel geleerd te hebben tijdens het koken, over inhoudsmaten bijvoorbeeld, en over verhoudingen bij het omrekenen van recepten. Van alles wat ik bij LOS geleerd heb, maken we een getuigschrift en dat is, in plaats van een diploma, mijn toelatingsbewijs voor De Rooi Pannen. Ik heb er heel veel zin in. Vooral ook omdat ik daar weer nieuwe vrienden hoop te maken. LOS is een kleine school met kinderen vanaf vier jaar oud uit een hele grote regio. Ik woon zelf in Nederweert en mijn vrienden kwamen uit Helmond en Eersel, dus afspreken gebeurde dan in het weekend of we bleven bij elkaar logeren. Veel van mijn LOS-vrienden zijn er inmiddels ook alweer vanaf, dus dat was iedere keer als er iemand ging wel even een teleurstelling, dan miste ik ze. Ik ben nu 17 en klaar om mijn weg ook te vervolgen.
Het belangrijkste dat ik meeneem van LOS is dat mijn stem ertoe doet! Dat ik het mag zeggen als ik ergens iets van vind. En dat durf ik nu ook, zelfs voor een grote groep. Zo kwam ik vijf en een half jaar geleden niet binnen, maar zo ga ik nu wel weg.”
