Toen Axel als 15-jarige begon bij LOS had hij in zijn hoofd dat hij een goede studie moest vinden en dan zou gaan werken tot aan zijn pensioen. Maar wat was dan een goede studie? En vind je tegenwoordig nog werk tot aan je pensioen? We voerden heel wat gesprekken. Die gesprekken eindigden steevast in een verhandeling over deeltjesfysica. Zou dat dan zijn richting zijn? Later leek Axels interesse meer in de richting van medische robotica te gaan. We onderzochten vele opties. En toen viel op dat Axel tijdens al die gesprekken zat te tekenen. Hij verzon hele werelden voor zijn grote hobby Dungeons & Dragons. De grote doorbraak was een supergedetailleerde kaart die hij tekende voor een open source game. “Dat was de eerste keer dat ik echt iets deed wat ik helemaal fantastisch vond.”

“Ik ben nu 24 jaar oud en zit in het derde jaar van opleiding Creative Media and Game Technologies aan de Breda University of Applied Sciences. En dan specifiek de richting Design & Production, niet zozeer het programmeren. Deze opleiding bevalt vaker wel dan niet; ik heb het er naar mijn zin en het is werk wat ik graag doe, maar het is ook heel vermoeiend. Of beter gezegd heel frustrerend. Er zijn veel dingen om te balanceren: je moet samenwerken, je eigen ontwikkeling overzien, technische problemen bij je project oplossen.

Ik ben bij deze opleiding via de 21-toets binnengekomen omdat ik geen middelbareschooldiploma heb gehaald. Ik was wel heel nerveus voor die toets omdat ik niet wist wat ik moest verwachten; er waren geen oefentoetsen voor. Maar het viel mee en uiteindelijk had ik die hartstikke goed gedaan. Daarna moest ik nog een toelatingsopdracht maken. Er zijn veel mensen die zich voor deze opleiding aanmelden en er is maar een beperkt aantal plekken. Ik was verrast dat ik werd toegelaten. Ze vonden het goed wat ik had neergezet en ik had het netjes aan hen kunnen uitleggen.

Ik ben op mijn 15e bij LOS begonnen; daarvoor had ik kort op DOE040 gezeten. Na de Leonardo-basisschool was ik eerst naar het Willibrordgymnasium gegaan, maar daar zou ik het tweede jaar niet halen. Vooral de taalvakken lukten niet en de manier waarop ik daar moest leren paste niet bij mij. Ik kon mezelf daar niet motiveren. Aan de Leo heb ik goede herinneringen; fijne leerkrachten en goed afgestemd op hoe hoogbegaafde kinderen leren. Bij DOE040 was het even shockerend hoe anders het was. Het was chaos daar, op een goede en slechte manier. Ik zag mensen daar de hele dag gamen en vroeg me af hoe dat kon. Ik begon daar met ontscholen en ik ben gaan larpen. Bij de overstap naar LOS was de structuur ook los, maar het was meer een georganiseerde chaos. En ik was ook deel van de oprichting van de school. Ik weet niet of ik echt iets heb toegevoegd, maar ik heb wel soms meegedaan met de kringen en zo.

Ik ben tot en met mijn 21e bij LOS gebleven. Dat kon gewoon, maar de laatste jaren zat er voor mij wel wat druk op: moet ik een diploma halen of hoe gaan we dat doen? Mijn ouders pushten me wel een beetje om iets te zoeken om mee door te gaan. Het was dat of gaan werken. Die druk had ik al een tijdje niet meer zo serieus gevoeld, dus daar kwam wel even wat bij kijken. Het was best een zoektocht naar wat ik wilde. Ik heb samen met de begeleiders vanalles geprobeerd: lego-ontwerpen gemaakt op de computer en daarna proberen te bouwen, filosoferen, gesprekken over relativiteitstheorie, me verdiept in exoskeletten, gekeken of lucht- en ruimtevaarttechnologie iets voor mij was… Ik ben bij een aantal universiteiten gaan kijken. Die zoektocht was op het moment zelf wel eens frustrerend of een beetje angstig: is dit het nou? Wat wil ik nou eigenlijk écht doen? Maar terugkijkend was het eigenlijk wel een fijne tijd: er zaten nog geen verwachtingen aan, ik kon dingen proberen, daar had ik de vrijheid voor. Ik weet dat heel veel andere mensen zo’n kans niet krijgen en ik ben daar wel dankbaar voor. Het was erg zoeken maar ik kwam wel op mijn plekje terecht. Juist omdat ik zoveel vrijheid had, kon ik vinden wat bij mij paste.

Ik ben altijd al op zoek geweest naar ‘welke onderdelen maken een persoon?’. Bij LOS krijg je veel vrijheid om dat te bepalen, hoe je je mentaal structureert, hoe je naar de wereld kijkt. Op andere scholen wordt vaak bepaald wie jij bent en als je dan je papiertje hebt, mag je het verder zelf uitvogelen. En succes! Bij LOS krijg je de ruimte om je mentaal uit te breiden. Niemand zegt wie je moet zijn. En als je die vrijheid krijgt, begin je te denken. Eerst is het gewoon rust, helemaal fantastisch, en dan komt de vraag ‘wat doe ik hier eigenlijk?’. En dat begint met ‘wie ben ik eigenlijk?’ En ‘wie wil ik worden?’. Niet alleen in het kader van een carrière, maar vooral als persoon. 

Ik heb even tijd nodig gehad om mezelf te leren reguleren. Om limieten te zetten aan afgeleid te zijn, bijvoorbeeld met gamen. Ik denk niet dat het helpt als je je verliest in die wereld. Op een bepaald moment was ik een open source spel aan het spelen en ik vroeg me af of het moeilijk zou zijn om zo’n kaart (een wereld voor dat spel) te maken. Ik dacht dat ik dat misschien ook wel kon. Ik begon meteen met een grote kaart in plaats van eerst een kleintje te proberen. De eerste was compleet mislukt. Maar het was wel heel leerzaam om te doen. En toen ben ik een nieuwe gaan maken. Ik spendeerde veel tijd aan het maken van die kaart en had toen heel weinig zin om spellen te spelen. Dat was de eerste keer dat ik echt iets deed wat ik helemaal fantastisch vond. Daar heb ik goede herinneringen aan! Ik werkte daaraan door totdat mijn hersenen het begaven. Ik werkte hele nachten door en viel overdag bij LOS wel eens op een stoel in slaap. Dat doorhalen doe ik nu niet meer, ik heb nu meer structuur in mijn leven.

Als ik terugkijk op mijn tijd bij LOS… ik heb niet zoveel geleerd op de traditionele manier, wiskunde en taal of zo, maar ik heb heel veel sociale skills hier kunnen leren. Ik heb me echt als persoon kunnen ontwikkelen, en niet zozeer als student. Ik heb er veel aan gehad om uit te vinden wie ik ben en veel sociale vaardigheden geleerd. Ik merk dat in mijn huidige opleiding, bijvoorbeeld in de communicatie met anderen. Bij LOS heb ik geleerd om gewoon open en eerlijk te praten over alle dingen. De vrienden die ik heb gemaakt op LOS zie ik nog steeds regelmatig. Met een aantal doen we nog ieder weekend samen Dungeons & Dragons op LOS. Het is een hecht groepje. En heel fijn dat we nog steeds welkom zijn op LOS om dat te doen!

De games die ik voor mijn opleiding maak, test ik ook nog wel eens op LOS. LOS voelt als een tweede huis voor mij, ik voel me hier comfortabel. Door het testen kan ik ook laten zien waar ik mee bezig ben. Dan zien de huidige leerlingen ook wat een oud-leerling aan het doen is.

Het volgende schooljaar is mijn vierde en laatste jaar van de opleiding. Ik had de keuze uit een stage bij een game-bedrijf of zelf met een aantal andere studenten een bedrijf oprichten. Het gaat momenteel niet heel goed met de gaming industry dus het was niet heel makkelijk om een stageplek te vinden. Dus ga ik nu, met een aantal studiegenoten waar ik al eerder mee gewerkt heb, een bedrijf oprichten en meer de commerciële kant ontdekken. Daar krijgen we vanuit de opleiding ondersteuning bij. Een eigen release staat heel goed op je CV. Als het bedrijf een beetje goed loopt, kan het ook mijn werkplek worden daarna. Het zijn allemaal heel getalenteerde mensen.

Ik ben nu optimistischer over de wereld dan ooit eerder in m’n leven. Ik wil gewoon vooruit gaan en kijken wat de volgende dag brengt, het volgend jaar. Ik heb lang stilgezeten en uiteindelijk heb ik iets gevonden wat me vaart heeft gegeven.”